IV tydzień Adwentu i Święta Bożego Narodzenia

I stał się CUD. Cud Bożonarodzeniowej nocy. Wierzę, że udało nam się przygotować na pamiątkę narodzenia Pana Jezusa jak najlepiej. Każdy Adwent jest inny, a odkąd przeżywamy go z dzieckiem, to nabiera zupełnie innego znaczenia. I to oczekiwanie. Ta radość z każdego dnia przybliżającego nas do Świąt, a potem z każdej świątecznej, rodzinnej chwili. 

III tydzień Adwentu

Trudno mi oddać w kilku słowach radość Tygrysa, kiedy policzył ostatniego niedzielnego ranka liściki, które pozostały w kalendarzu adwentowym. Pozostały tylko trzy, a to oznacza, że cud nocy Bożego Narodzenia jest coraz bliżej. A to oznacza, że za nami kolejny tydzień Adwentu. Myślę, że nie tylko nam ciśnie się na usta pytanie: kiedy te dni przeminęły? Jak co roku za szybko. III tydzień Adwentu pozostaje już wspomnieniem, ale wierzę, że minione dni przygotowały nasze serca na to, co się stanie już za chwilę.

II tydzień Adwentu

Zapłonęła kolejna świeca w naszym adwentowym wieńcu. Minął kolejny adwentowy tydzień. Zupełnie inny od niespiesznego, pierwszego. Wraz z powrotem do pracy i przedszkola doba nam się skurczyła. Po powrocie do domu dosłownie chwila i czas na sen. Mało czasu dla nas, o realizacji zadań z kalendarza nie wspominając. Do tego mnóstwo emocji, nerwów, zmęczenia. Mimo to były i miłe chwile. Najpierw o nich... 

I tydzień Adwentu

Adwent... Szczególny okres w roku. Choć pełen zadumy, zatrzymania, to jednocześnie radosny. Wszak czekamy na spotkanie z Kimś kogo kochamy. Spotkanie nie tylko w Święta, ale każdego dnia, w codzienności, a przede wszystkim na końcu czasów. 

III tydzień Adwentu

Tak bardzo potrzebowaliśmy spokojnej niedzieli. Takiej dla nas. Bez pośpiechu, przymusu. Wreszcie się doczekaliśmy. III niedziela Adwentu.

II tydzień Adwentu

Drugi tydzień Adwentu za nami. Inny od poprzedniego. Intensywny. W większości poza kalendarzem adwentowym. Choć tworzyłam go z terminarzem w ręku nie udało nam się zrealizować wszystkiego, co zaplanowałam. Ale życie jest nieprzewidywalne i dajemy sobie na to przyzwolenie. Nic nie musimy. Nie ma przymusu. Niektóre zadania nadrabiamy, inne powtarzamy. I to jest w tym wszystkim najfajniejsze. A najważniejsze to nie tracić z oczu istoty tego oczekiwania.

I tydzień Adwentu

Rozpoczęliśmy kolejny Adwent w naszym życiu. Piękny czas. Czas oczekiwania, tęsknoty za Panem Bogiem, zamyślenia, a także pełen radości. Takiej prostej, dziecięcej radości, której każdego dnia uczy nas nasze dziecko. Radości z drobnych codziennych rzeczy. I w duchu takiej radości i pokoju upłynął nam pierwszy tydzień Adwentu, który zbiegł się z pierwszym tygodniem grudnia.