Grudzień to czas dłuższych wieczorów, ciepłych koców i gorącej herbaty. A do tego idealna jest książka. Tego się trzymam i faktycznie, pod koniec roku sporo przeczytaliśmy. Były historie świąteczne, zabawne opowieści, trochę refleksji i mnóstwo ilustracji, które zatrzymywały nas na dłużej. Zobaczcie sami, co wpadło w nasze ręce.
Październik to mój czas, jakoś szczególnie lubię ten czas w roku. A nic tak nie umila jesieni, jak dobra książka. Sporo udało nam się przeczytać, choć z każdym miesiącem zauważam pewną prawidłowość. Proporcje między tym, co czytam sama, a tym, co czytam Tygrysowi, coraz bardzie zmieniają się na moją korzyść. Wiem, że kiedyś to się skończy, ale cieszę się z każdego tytułu.
Listopad nie przyniósł zbyt wielu dziecięcych tytułów. Zdominowały go dwie dość obszerne książki. Zaraz zobaczycie, jakie to pozycje. Często mecze wygrywają z książkami, ale na szczęście udaje nam się ciągle znaleźć choć trochę czasu na wspólne czytanie. Dzięki temu wieczory, choć krótsze niż bym chciała, wciąż mają swoją magiczną, książkową chwilę.
Znacie pewnie ten stan: co wybrać? Kolejną książkę? Nowy serial? Szydełko? Puzzle? A może w końcu usiąść do bloga? I tak najczęściej wygrywa książka, a potem zaległości tutaj mnożą się szybciej, niż jestem w stanie je odrabiać. A życie lubi dorzucić swoje - czasem tak mocno, że świat wirtualny schodzi na plan dalszy. Zwykle dłuższa przerwa oznacza niezbyt miłe zdarzenia w codzienności. Na szczęście mam swoje niezawodne miejsce, które pozwala na chwilę odetchnąć, zapomnieć o codziennych troskach. Dlatego wracam z lekturami z dwóch miesięcy (choć nie ostatnich, na nie mam nadzieję przyjdzie wkrótce czas :) Okres letni rządzi się swoimi prawami, więc tych dziecięcych tytułów nie nazbierało się na jeden wpis, dlatego dorzucam jeszcze wrzesień.
Sierpień ma w sobie coś wyjątkowego. To miesiąc, w którym lato nabiera pełni barw, a jednocześnie z każdym dniem czuć zbliżającą się jesień, moją ulubioną porę roku. Może dlatego tak bardzo lubię ten czas w roku. I cieszę się, że odkąd zmieniłam pracę, co dwa lata mogę pozwolić sobie na długi urlop właśnie w sierpniu. Co przyniósł ten miesiąc? W skrócie - oderwanie się od codziennej rutyny, zmianę otoczenia, chwile z dobrymi ludźmi. I mimo, że nie zabrakło łez i sporej dawki stresu, zapisuję sierpień tu i w pamięci całkiem dobrze.
Krótkie te letnie wspólne wieczory. Czasu i siły brak na wspólne czytanie, a coraz więcej potrzeba przestrzeni na pogadanie z już prawie nastolatkiem. Ale jeszcze jakieś książki dorzucamy do naszej biblioteczki z 2025 roku. Kilka ciekawych i pięknych dziecięcych tytułów i całkiem sporo dorosłych. Zerknijcie...
Nie pisałam chwilę, a teraz posty wyskakują jeden po drugim, jakby nadrabiały zaległości, zanim znów zapanuje cisza. Choć i tak minął tydzień urlopu, zanim przysiadłam do kolejnego wpisu. Nastrój co prawda nie sprzyja pisaniu. Kolejna, dość poważna awaria za nami. I wcale nie chodzi o zmywarkę, która w minionym tygodniu zapewniała nam wodne atrakcje, idealne na upał. Chodzi o emocje. Dziś rano weszły na najwyższy poziom. Jest 19, a ja po przepłakaniu poranka mało co widzę. Nie wiem, skąd wzięłam siły na pakowanie nas na wyjazd, a Tata Tygrysa na wyjazd na mecz z Młodym. Mam poważny kryzys sowich kompetencji rodzicielskich. Który to już w tym tygodniu? Przeraża mnie wizja urlopu i wybuchu emocji nie na swoim terenie. Ale zapuściłam górskie rytmy, zaklinam rzeczywistość i powspominam sobie trochę lipiec.